صفات بر اينها متبدّل مىشود ، و خدا بر خلاف اينهاست « 1 » . اصل هفتم در خالقيّت خداوند متعال اين حديث موافق آيات و احاديث متواتره ، دلالت دارد بر اين‌كه خدا آفرينندهء آسمان و زمين و چيزهائى است كه در آنهاست ، از كواكب و ملائكه و جنّ و انس و وحوش و طيور و جميع اشياء ، بر خلاف قول جمعى از حكما كه عقول عشره را خالق اينها مىدانند ، و قول جمعى از غلاة شيعه كه ائمّه عليهم السّلام را خالق آسمان و زمين مىدانند ، و بر نفى اين قول احاديث بسيار است . چنانچه ابن بابويه رحمه اللّه به سند معتبر از ياسر خادم روايت كرده كه : به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام عرض نمودم : چه مىفرمائيد در مذهب تفويض ؟ حضرت فرمود كه : خدا امر دينش را به پيغمبر تفويض نمود و فرمود : آنچه پيغمبر به سوى شما بياورد اخذ نمائيد و عمل كنيد ، و آنچه شما را از آن نهى نمايد ترك كنيد ، امّا خلق كردن و روزى دادن را به او نگذاشت ، بعد از آن فرمود : خدا آفرينندهء همه چيز است ، چنانچه در قرآن مىفرمايد : آن خداوندى كه شما را خلق كرد پس روزى داد ، بعد از آن مىميراند شما را پس زنده مىگرداند ، آيا آن شريكهائى كه از براى خدا قائل مىشويد هيچ‌يك از اين كارها مىتوانند كرد ، منزّه و متعالى است خدا از آنچه ايشان شريك او مىگردانند « 2 » .

--> ( 1 ) اصول كافى 1 / 115 ح 5 . ( 2 ) عيون اخبار الرضا عليه السّلام 2 / 202 - 203 ح 3 .